Translate

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2016

Πως να μάθω ορθογραφία; Πρακτικοί και έξυπνοι τρόποι με παραδείγματα!



Το παρακάτω υλικό έχει επιμεληθεί η Διαμαντίδου Εύη η οποία ειναι Φιλόλογος - γλωσσολόγος
Εύκολοι και πρακτικοί τρόποι και κανόνες για να βελτιώσεις την ορθογραφία σου!
1.    Αν η λέξη σου είναι σύνθετη ---->τεμάχισέ την (στρατηγική του τεμαχισμού)
Δηλαδή : χώρισε την στα συνθετικά της μέρη και σκέψου πώς ορθογραφείται μόνο του το καθένα.
Παράδειγμα: καταστίσει ----> λάθος / κατά + στήνω ΑΡΑ καταστήσει
2.    Σκέψου από πού προέρχεται μια λέξη. 
Παράδειγμα : υπερκαταναλοτισμός ----> λάθος / υπέρ + καταναλωτισμός (καταναλωτισμός < καταναλώνω: τα ρήματα σε –ώνω με «ω», άρα και το ουσιαστικό με «ω»)
3.    Για να θυμάστε λέξεις με ιστορική ορθογραφία ή με ορθογραφία γενικά δύσκολη για εσάς σύνδεσε την ορθογραφία τους με αστείους κανόνες που επινοείτε μόνοι σας!
Παράδειγμα 1: πρώσοπο ----> λάθος / πρόσωπο ----> σωστό
ΑΣΤΕΙΟΣ ‘ΚΑΝΟΝΑΣ΄ ΜΟΥ : αφού το πρόσωπό μας είναι στρόγγυλο, η λέξη πρόσωπο γράφεται πρώτα με το στρόγγυλο «ο», δηλαδή το όμικρον.
Παράδειγμα 2: μύνημα ----> λάθος / μήνυμα ----> σωστό
ΑΣΤΕΙΟΣ ‘ΚΑΝΟΝΑΣ΄ ΜΟΥ: όταν έρχεται μήνυμα στο κινητό μου το διαβάζω από την αρχή προς το τέλος (λογικά!), άρα θα γράψω τη λέξη μήνυμα πρώτα με το «η» που το συναντώ πρώτο στο αλφάβητο και μετά θα βάλω το «υ» 
4.    Αν η λέξη είναι ξένη, τότε θα τη γράφεις με τον πιο απλό τρόπο (απλογράφηση δανείων), δηλαδή όλα τα /i/ με ι, όλα τα /o/ με ο και όλα τα /e/ με ε. Ξεχνάς όλα τα αι, οι, ει, η, ω κ.λπ.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : τρένο [ιταλ. treno < γαλλ. train < αγγλ. train]
5.    Στην παθητική φωνή τα ρήματα στον ενικό (και στο γ΄ πληθ. -νται) γράφονται με –αι.
Παράδειγμα : εξαρτώμαι, εξαρτάσαι, εξαρτάται, εξαρτώνται
ΕΝΩ στην ενεργητική φωνή στο α΄και β΄ πληθυντικό με –ε
Παράδειγμα: εσείς συγκρίνετε (αλλά το προϊόν αυτό δε συγκρίνεται με κανένα! )
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ  Η κατάληξη –νται παντού και πάντα με –αι!
6.    Αν πρέπει να γράψω μια λέξη με ένα ‘ι’ στο τέλος, σκέφτομαι
«Είναι ρήμα;» ,αν ναι
----> τη γράφω συνήθως με -ει
----> τη γράφω με -η : αν τελειώνει σε  -έβη (π.χ. συνέβη) , σε –χθη/-φθη άτονο (διεξήχθη) …
----> τη γράφω με -οι : αν προέρχεται από αρχαίο συνηρημένο σε -όω (π.χ. πληροί, απαξιοί)
«Είναι ουσιαστικό ή επίθετο ή αντωνυμία;», αν ναι
----> με –η ,αν αφορά 1 και είναι γραμματικά θηλυκό (π.χ. κλινική)
----> με –ι , αν αφορά 1 και είναι γραμματικά ουδέτερο (π.χ. παιδί : ελάχιστες εξαιρέσεις βράδυ, θήλυ, πολύ, δάκρυ, δόρυ, δίχτυ, άστυ, στάχυ, ευθύ, δριμύ, αμβλύ)
----> με –οι, αν αφορά πολλά (π.χ. μικροί)
7.    Γράφω /ondas/ στο τέλος! Τονίζεται ;----> το γράφω με -ω- / Δεν τονίζεται;  το γράφω με -ο-
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : παρατηρώντας ΑΛΛΑ βλέποντας
8.    Πότε  γράφεται μια λέξη με 2 όμοια σύμφωνα; 
…ένοια ή έννοια; Απόροια ή απόρροια;
•    Αν είναι σύνθετη με πρόθεση και το τελευταίο σύμφωνο του πρώτου συνθετικού είναι όμοιο με το πρώτο σύμφωνο του δεύτερου.
----> στο έννοια σκέφτομαι ‘είναι σύνθετη; Ναι.’ ‘ποια τα συνθετικά της; Εν+νους, άρα δικαιολογούνται τα 2 ν’ .
•    Αν είναι σύνθετη και το πρώτο συνθετικό λήγει σε πρόθεση της οποίας το τελευταίο γράμμα αφομοιώθηκε (έγινε όμοιο)με το πρώτο γράμμα του δεύτερου συνθετικού.
----> στο συμμαθητής σκέφτομαι ‘είναι σύνθετη; Ναι.’ ‘ποια τα συνθετικά της; συν+μαθητής’, άρα δικαιολογούνται τα 2 μ, καθώς το –ν του συν έγινε μ, για ‘να κάνει καλή παρέα’ με το μ- που ακολουθεί .
•    Αν είναι σύνθετη με α΄ συνθετικό πρόθεση που λήγει σε βραχύ-στα αρχαία- φωνήεν και  με β΄ συνθετικό λέξη που ξεκινά με ρ-. Ισχύει για λέξεις που σχηματίστηκαν ήδη από παλιά, από τα αρχαία, όχι για νέους  σχηματισμούς! Π.χ. απόρροια  από (το -ο ήταν βραχύ) + ρέω ΑΛΛΑ ξεράβω.
•    Αν μας το επιβάλλει η ιστορική της ορθογραφία. Εδώ δυστυχώς θα πρέπει να το θυμόμαστε απέξω… (π.χ. εκμετάλλευση  και το μέταλλο γράφεται με λλ, θυμήσου την πινακίδα στο μεταλλικό νερό που πίνεις! )
9.    Ακούς στο τέλος /eno/ ;  το γράφεις με «αι»(π.χ. ρυπαίνω)
ΕΚΤΟΣ: μένω, δένω, πλένω
10.    Ακούς στο τέλος /ino/ ; 
----> - ΥΝΩ τις περισσότερες φορές (π.χ. οξύνω)
----> -ΗΝΩ, μόνο σε 4 ρήματα: αφήνω, στήνω, ψήνω, σβήνω (ιστοριούλα για να τα θυμάσαι : πάω στο δάσος, αφήνω τα πράγματα, στήνω τη σκηνή, ψήνω το φαγητό, σβήνω τη φωτιά και φεύγω)
----> -ΙΝΩ, μόνο σε 4 ρήματα : κλίνω (= γέρνω, έχω έφεση,  κλίνω το ρήμα), δίνω, πίνω, κρίνω
----> -ΕΙΝΩ , μόνο σε 2 ρήματα : τείνω, κλείνω (την πόρτα)

Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2016

ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ (ΑΕΕ)


     Υλικό
     Παρουσιάσεις

Επιστημονικά Άρθρα & Καλές Πρακτικές


ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

Τρίτη 9 Αυγούστου 2016

Πώς γράφω μια επιστολή

Πώς γράφω μια επιστολή


Ένα είδος του γραπτού λόγου είναι η επιστολή (γράμμα). Αυτός που στέλνει την επιστολή ονομάζεται αποστολέας και αυτός που την δέχεται παραλήπτης. Σε μια επιστολή αναφέρουμε απόψεις, ιδέες, σκέψεις, πληροφορίες για ένα θέμα που μας απασχολεί ή μας ενδιαφέρει.


Στοιχεία που πρέπει να περιέχει μια επιστολή:
α) Στοιχεία παραλήπτη (σε επίσημη επιστολή)
β) Χώρος και χρόνος (πού βρισκόμαστε/ημερομηνία)
γ) Προσφώνηση
δ) Κείμενο
ε) Επιφώνηση
στ) Υπογραφή


Τι πρέπει να προς έχουμε 

όταν γράφουμε μια επιστολή:


- Επάνω, στο δεξί μέρος της σελίδας μας γράφουμε τον τόπο(που βρισκόμαστε) και την ημερομηνία.
π.χ.
Θεσσαλονίκη, 29/11/2011

- Στο αριστερό μέρος της σελίδας γράφουμε την προσφώνηση(φράση με την οποία απευθυνόμαστε στον παραλήπτη της επιστολής).
π.χ.
Αγαπημένε μου φίλε…
Αγαπητέ/ή κύριε ή κυρία…
Κύριε ή κυρία…

Προσοχή!
Η προσφώνηση που χρησιμοποιούμε εξαρτάται από το πρόσωπο στο οποίο απευθυνόμαστε.

- Μετά από την προσφώνηση ακολουθεί το κείμενο όπου αναφέρουμε ότι θέλουμε να πούμε στον παραλήπτη. Το κείμενο πρέπει να είναι χωρισμένο σε παραγράφους.

- Στο κάτω δεξί μέρος της επιστολής σημειώνουμε τηνεπιφώνηση (το χαιρετισμό) και την υπογραφή μας. Έτσι, κλείνουμε την επιστολή μας.
π.χ.
Σε φιλώ
Φιλιά
Με αγάπη
Με τιμή
Μετά τιμής
Με σεβασμό
Με εκτίμηση


Όταν γράφουμε μια επιστολή πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο ύφος που χρησιμοποιούμε. Αν η επιστολή μας απευθύνεται σε κάποιο φίλο ή γνωστό μας, χρησιμοποιούμε απλό και φιλικό ύφος. Όταν απευθυνόμαστε σε κάποιον μεγαλύτερο μας ή άγνωστο χρησιμοποιούμε επίσημο, τυπικό και ευγενικό ύφος.