Translate

Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2019

Αναγνωστική Ικανότητα : Δωρεάν παιδικά βιβλία για εκπαίδευση

Αναγνωστική Ικανότητα : Δωρεάν παιδικά βιβλία για εκπαίδευση


Η ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΗ επίγνωση θεωρείται ως η πιο σημαντική δεξιότητα που πρέπει να διαθέτουν τα παιδιά για να μπορέσουν να κατακτήσουν την αναγνωστική δεξιότητα. Ο βαθμός συσχέτισης της φωνολογικής επίγνωσης με την αναγνωστική δεξιότητα έχει διαπιστωθεί σε πολλές ερευνητικές εργασίες. Συγκριτικές μελέτες ανάμεσα σε καλούς και φτωχούς αναγνώστες έδειξαν ότι η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στους δυο, ήταν το επίπεδο της φωνολογικής τους επίγνωσης. Η ελλιπής φωνολογική επίγνωση θεωρείται πλέον ως ένα από τα κύρια κριτήρια πρόβλεψης της μετέπειτα αναγνωστικής αποτυχίας που χαρακτηρίζει τα παιδιά με ειδική μαθησιακή δυσκολία/δυσλεξία.
Έχοντας λοιπόν υπόψη τα πιο πάνω, οι γονείς μπορούν να δημιουργήσουν ένα εγγράμματο περιβάλλον, όπου τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να ασχοληθούν με τον γραπτό λόγο μέσα από ένα πλήθος διαφορετικών δραστηριοτήτων που θα τους βοηθήσει να κατανοήσουν τη λειτουργία του γραπτού λόγου.
Οι δραστηριότητες ανάπτυξης και ενίσχυσης της φωνολογικής επίγνωσης
ΠΟΛΥ σημαντικές αποδεικνύονται οι δραστηριότητες που βοηθούν το παιδί να αναπτύξει και να ενισχύσει τη φωνολογική του επίγνωση, ώστε να μπορέσει αργότερα να κατακτήσει με ευκολία την αναγνωστική δεξιότητα. Απλές δραστηριότητες που προσφέρουν ευχάριστες πρώιμες αναγνωστικές εμπειρίες χρήσιμες για την ανάπτυξη της αναγνωστικής δεξιότητας μπορεί να είναι οι ακόλουθες:
• Ενθαρρύνουμε τη συχνή επαφή των παιδιών με διάφορα δείγματα γραπτού λόγου όπως παραμύθια, περιοδικά, εφημερίδες, βιβλία.
• Προτρέπουμε τα παιδιά να εξερευνούν και να ξεφυλλίζουν βιβλία, παραμύθια ή και περιοδικά.
• Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να αναγνωρίζουν και να ονομάζουν ζώα, αντικείμενα, πρόσωπα που θα συναντήσουν σε ένα βιβλίο/παραμύθι.
• Διαβάζουμε στα παιδιά ιστορίες δείχνοντας με το δάκτυλό μας την κάθε λέξη που προφέρουμε.
• Συζητούμε με τα παιδιά για τις εικόνες, τους ήρωες και το περιεχόμενο της ιστορίας.
• Ζητούμε από τα παιδιά να περιγράψουν τις εικόνες του βιβλίου/παραμυθιού,
• Δίνουμε όνομα στα ζώα μιας ιστορίας ή μιας εικόνας χρησιμοποιώντας λέξεις που ομοιοκαταληκτούν και προτρέπουμε τα παιδιά να φτιάξουν δικές τους. Για παράδειγμα η Νίτσα η χελωνίτσα, ο Σταυράκης ο σαυράκης, η Τούλα η κοτούλα κτλ.
• Χτυπάμε παλαμάκια, δάκτυλα, κτλ. για να συλλαβίσουμε το όνομα ενός ήρωα από το παραμύθι (πα/πα/γα/λος).
• Μιλάμε όπως ένα ρομπότ και καλούμε τα παιδιά να μαντέψουν το όνομα του ήρωα της ιστορίας (Ο/λ/ ι/β/ ε/ρ). Μετά καλούμε το παιδί να κάνει το ίδιο.
• Προτρέπουμε τα παιδιά να υποδυθούν τους εξωγήινους και να μιλούν συλλαβιστά για την ιστορία που άκουσαν.
• Αλλάζουμε τα ονόματα των ηρώων/ζώων μιας ιστορίας και τα κάνουμε αστεία. Για παράδειγμα Τίκι το ποντίκι
1. με αφαίρεση της τελικής συλλαβής (κι) γίνεται «τι» το ποντίκι.
2. με πρόθεση νέας συλλαβής στην αρχή (τα) γίνεται «Τατίκι» το ποντίκι
3. με πρόσθεση νέας συλλαβής στο τέλος (κι) γίνεται «Τικικι »το ποντίκι.
4. Αντικαθιστώντας την αρχική συλλαβή με μιαν άλλη (αντί «τι» γίνεται «τα») γίνεται «Τάκι» το ποντίκι
Οι γονείς μπορούν να ευαισθητοποιήσουν τα παιδιά τους φωνολογικά μέσα από τραγούδια, ποιήματα, παραδοσιακά λαχνίσματα, παιδικά παραμύθια που περιλαμβάνουν ευχάριστες ομοιοκαταληξίες και παρηχήσεις και διατίθενται ευρέως στο εμπόριο ή ακόμα και με διάφορα γλωσσικά παιχνίδια που μπορεί να σκεφτούν οι ίδιοι. Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά αντιλαμβάνονται σιγά- σιγά και αβίαστα τη φωνολογική δομή της γλώσσας και ταυτόχρονα μπορούν να τη χειριστούν κατακτώντας τις απαραίτητες δεξιότητες που θα τους βοηθήσουν να κατακτήσουν την αναγνωστική δεξιότητα.

Πηγη 

ΔΩΡΕΑΝ ΒΙΒΛΙΑ



 Μια φιλία διαφορετική



Η απεργία των λαχανικών


Η Ζαχαρούπολη

 

 

Η ζωή του Κλόουν

 

 

Το μικρόβιο της ζήλειας

 

Μια ζέβρα που την έλεγαν Βούλα

 

Τα αφόρετα παπούτσια

 

 

 

Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2019

Ισχυρότερα παιδιά – Λιγότερη βία!Εγχειρίδιο για παιδιά – Παιχνίδια και ασκήσεις

Τίτλος: «Ισχυρότερα παιδιά – Λιγότερη βία!» Εγχειρίδιο για παιδιά – Παιχνίδια και ασκήσεις



Αποτέλεσμα εικόνας για ισχυρότερα παιδια λιγοτερη βια
πηγη

Τίτλος: «Ισχυρότερα παιδιά – Λιγότερη βία!»
Εγχειρίδιο για παιδιά – Παιχνίδια και ασκήσεις

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΠΩΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΤΕ ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ...
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ... 
Παρουσιάστε τα συναισθήματα σας... 
Πώς να νιώσετε καλύτερα... 
ΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ- ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ, ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ 
Ζώνες του σώματός μου 
Δίκαιη πάλη Δύναμη ή βία μια ματιά στο παρασκήνιο  Απεικόνιση ενός δίκαιου παιχνιδιού πάλης?
Θύμα εκφοβισμού 
Καμία προσέγγιση επίπληξης 
Πορτρέτο ρομπότ
Τι θα μπορούσε να έχει συμβεί εδώ; 
Το παιχνίδι του πιγκουίνου ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΗΣ ΒΙΑΣ 
Το παιχνίδι του ελέφαντα Διαπραγματευόμενος μια σύμβαση 
Καθορισμός της έννοιας της βίας 
Κάντε ένα βήμα μπροστά ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΑΙΔΙΩΝ 
Δικαιώματα παιδιών: ανάγκες και επιθυμίες Μαραθώνιος αγκαλιασμάτων 
Λάμπω όπως ένα αστέρι 
Τα δικαιώματα του κουνελιού Τυφλή εμπιστοσύνη Οδηγώντας ένα αμάξι

και άλλα...

Κατεβάστε το e-book: 

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2019

Το παιδί μου κάνει πολλά ορθογραφικά λάθη. Έχει δυσορθογραφία;

Το παιδί μου κάνει πολλά ορθογραφικά λάθη. Έχει δυσορθογραφία;

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολια στην ορθογραφία ή δυσορθογραφία
πηγη

Το παιδί μου κάνει πολλά ορθογραφικά λάθη. Έχει δυσορθογραφία;

Πολλοί γονείς αναρωτιούνται για το αν τα παιδιά τους εμφανίζουν μαθησιακές δυσκολίες και συγκεκριμένα στην ορθογραφία. Στο άρθρο αυτό θα επικεντρωθούμε στα λάθη που παρατηρούμε στα γραπτά των παιδιών, δίνοντας κάποιες συμβουλές προς τους γονείς.
Η δυσορθογραφία σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρία Δυσλεξίας ανήκει στην κατηγορία των Ειδικών Μαθησιακών Δυσκολιών. Αποτελεί ειδική διαταραχή της μάθησης της ορθογραφίας και των κανόνων που τη διέπουν. Αφορά στην δυσκολία της γραφής τόσο στο επίπεδο της λέξης, όσο και στο επίπεδο της πρότασης και της σύνταξης γραπτής παραγράφου.  Πολύ συχνά συνυπάρχει με την δυσλεξία αλλά μπορεί να υπάρχει και μόνη της.
Τα παιδιά με δυσορθογραφία έχουν χαμηλή οπτική και ακουστική μνήμη, δυσκολίες στην ακουστική διάκριση, ενώ έχει παρατηρηθεί ότι προϋπήρχαν δυσκολίες στην ανάπτυξη προφορικού λόγου. Οι δυσκολίες γίνονται αντιληπτές από τους γονείς από τη Β΄ Δημοτικού και μετά.
Οι μαθητές με δυσορθογραφία συνήθως κάνουν αρκετά ορθογραφικά λάθη και δεν ακολουθούν τους γραμματικούς κανόνες, αν και κάποιες φορές ίσως να τους ξέρουν θεωρητικά, ωστόσο στην αυθόρμητη γραφή δεν τους τηρούν. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι γιατί το παιδί καλείται να ανταποκριθεί σε μια σύνθετη διαδικασία, στην οποία θα πρέπει να συγκεντρωθεί, να ακούσει τη λέξη, να ανακαλέσει τον γραμματικό κανόνα, να σκεφτεί πώς θα τη γράψει και τέλος  να την αποτυπώσει στο χαρτί σωστά. Αυτό είναι μία αρκετά επίπονη διαδικασία.

Συνήθη λάθη που βλέπουμε σε ένα γραπτό είναι τα εξής:
  • δυσκολία του παιδιού να ξεχωρίσει τι μέρους του λόγου είναι μια λέξη (ρήμα, ουσιαστικό, επίθετο, επίρρημα)
  • λάθη στις καταλήξεις των λέξεων
  • λάθη στον τονισμό ή παράλειψη τόνων
  • παραλείψεις γραμμάτων
  • προσθήκη γραμμάτων
  • αντικαταστάσεις γραμμάτων, συλλαβών ή λέξεων
  • αντιστροφή συλλαβών
  • καθρεπτική γραφή (το ε γίνεται 3)
  • δυσκολία με τις ομόηχες λέξεις
  • δυσκολία εντοπισμού λαθών
  • αδυναμία αυτοδιόρθωσης

Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2019

Επιθετική συμπεριφορά στον αυτισμό: αίτια και αντιμετώπιση

Επιθετική συμπεριφορά στον αυτισμό: αίτια και αντιμετώπιση

Αποτέλεσμα εικόνας για επιθετικη συμπεριφορα παιδιου
πηγη

Επιθετική συμπεριφορά στον αυτισμό: αίτια και αντιμετώπιση

Οι γονείς και φροντιστές των παιδιών και των ενηλίκων με αυτισμό, έρχονται πολλές φορές αντιμέτωποι με προκλητικές και επιθετικές συμπεριφορές. Αυτές καλούνται να τις διαχειριστούν τόσο οι ίδιοι, όσο και τα ίδια τα άτομα με αυτισμό, σε διαφορετικά πλαίσια και συνθήκες.

Τι εννοούμε όταν λέμε επιθετική συμπεριφορά; Ποιά είναι τα πιθανά αίτια και ποιές μεθόδους μαθαίνουμε τους γονείς και φροντιστές να χρησιμοποιούν για να τις αντιμετωπίσουν;
Κατ’ αρχήν να τονίσουμε ότι δεν εκδηλώνουν όλα τα άτομα με αυτισμό επιθετική συμπεριφορά.
Η ανεπιθύμητη συμπεριφορά εκδηλώνεται συνήθως, όπως σε όλα τα παιδιά: χτυπώντας, φωνάζοντας, κλωτσώντας, δαγκώνοντας, κλαίγοντας, καταστρέφοντας. Η επίθεση μπορεί να είναι είτε προς κάποιο άλλο άτομο, είτε προς αντικείμενα στο γύρω περιβάλλον, είτε προς τον εαυτό και να πάρει μορφή σωματικής ή/και λεκτικής βίας. Αποτέλεσμα της επιθετικής συμπεριφοράς, τουλάχιστον σε γονείς και φροντιστές, είναι αισθήματα οργής, απογοήτευσης, ματαίωσης και ντροπής. Η επιθετική συμπεριφορά τέλος, εκδηλώνεται τόσο σε οικεία περιβάλλοντα, όσο και σε νέα ή/και δημόσιους χώρους.
Αποτέλεσμα εικόνας για επιθετικη συμπεριφορα παιδιου
πηγη

Βασική αιτία της επιθετικής συμπεριφοράς είναι η δυσκολία στην επικοινωνία. Καθώς και οι δεκτικές και οι εκφραστικές γλωσσικές ικανότητες των ατόμων με αυτισμό, είναι περιορισμένες (τις περισσότερες τουλάχιστον φορές), τα προβλήματα που απορρέουν από αυτές, μπορούν να προκαλέσουν ανά πάσα ώρα και στιγμή, μία ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Εκτός της επικοινωνίας όμως και της έκφρασης, ένα ξέσπασμα μπορεί να επέλθει και από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Η αλλαγή της ρουτίνας και οι αλλαγές στο περιβάλλον του σπιτιού ή του σχολείου είναι στοιχεία που ένα άτομο με αυτισμό συνήθως, δύσκολα μπορεί να επεξεργαστεί. Άλλα αίτια μπορούν να είναι μία πιθανή τροφική αλλεργία, η οποία θα προκαλέσει και δυσφορία, κάποια φαρμακευτική αγωγή, η υπερδιέγερση και ο υπερ-ενθουσιασμός (ή από την άλλη ή υποτονικότητα) και φυσικά η ίδια η συμπεριφορά του γονέα ή του φροντιστή. Τέλος το ξέσπασμα μπορεί να είναι εντελώς χειριστικό, ώστε το άτομο να μπορέσει να αποφύγει μία δουλειά ή μία δραστηριότητα που του έχει ανατεθεί και του είναι αδιάφορη ή δύσκολη. Στις περισσότερες των παραπάνω περιπτώσεων, η δυσκολία στην επικοινωνία είναι καθοριστικός παράγοντας.
Σχετική εικόνα
πηγη

Είδαμε κάποιες από τις πιθανές αιτίες. Κατά την διάρκεια όμως της συμπεριφοράς τί μπορείτε να κάνετε;
Σε πρώτη φάση, προσπαθήστε να κρατήσετε την ψυχραιμία σας, ώστε να μπορέσετε ευκολότερα και γρηγορότερα να αξιολογήσετε την κατάσταση και να δράσετε άμεσα. Προστατέψτε τον εαυτό σας (αν η επίθεση είναι σωματική) και τους υπόλοιπους γύρω σας, απομακρύνοντας από τον χώρο μικρότερα παιδιά. Φροντίστε παράλληλα για την σωματική ακεραιότητα του ίδιου του ατόμου, αν η επιθετική συμπεριφορά στρέφεται και προς τον εαυτό του (π.χ. χτύπημα του κεφαλιού με τα χέρια ή στον τοίχο κλπ). Απομακρύνετε αντικείμενα επικίνδυνα από τον χώρο. Προστατέψτε τέλος την περιουσία σας και τα αντικείμενά σας. Αποφύγετε να απομονώσετε το παιδί ή τον ενήλικα, αν θεωρείτε ότι το ξέσπασμα είναι για να κερδίσει ακριβώς αυτό. Αφού προστατέψτε τον εαυτό σας, τους γύρω σας και το άτομο με αυτισμό, μείνετε ήρεμοι και αδιάφοροι μέχρι να ηρεμήσει το συμβάν. Προσπαθήστε να μην παρέμβετε με λόγια. Επιβάλετε χωρίς κουβέντες και πολλές εξηγήσεις, την συνέπεια που έχετε από πριν καθορίσει. Σε περίπτωση που δεν έχετε κάτι έτοιμο, μην επινοήστε κάτι εκείνη την στιγμή. Κρατήστε τις σκέψεις σας για αργότερα. Μην διστάσετε, αν η κατάσταση βγαίνει εκτός των δυνατοτήτων σας, να ζητήσετε την βοήθεια κάποιου τρίτου ατόμου, το οποίο έχετε από πριν εκπαιδεύσει για το τί ακριβώς θέλετε από αυτό και με ποιό τρόπο. Να είστε προσεκτικοί με τις αποφάσεις που θα παίρνετε εκείνη την στιγμή, καθώς κάποια από τις δράσεις σας, μπορεί να είναι ακριβώς το επιθυμητό ζητούμενο για το άτομο με την ανεπιθύμητη συμπεριφορά (π.χ. απομόνωση, απομάκρυνση από μία δραστηριότητα, συνάντηση με ένα άτομο που θα έρθει άμεσα να σας βοηθήσει κλπ). Μην θεωρείστε, σε περίπτωση που η κατάσταση ξεφύγει των ορίων, ότι έχετε αποτύχει ως γονέας, γιατί δεν μπορέσατε να ηρεμήσετε το παιδί σας, γιατί δεν είχατε προ-υπολογίσει όλους του παράγοντες ή γιατί καταλήξατε εν τέλει να φωνάξετε και εσείς δυνατά και να εμπλακείτε. Καταστρώστε όμως άμεσα ένα σχέδιο δράσης με την βοήθεια του θεραπευτή ή των θεραπευτών του παιδιού σας, συζητώντας όλα εκείνα που απέτυχαν, τους λόγους που θεωρείτε ότι συνέβη αυτό και τα νέα δεδομένα, αν υπήρχαν.
Η καλύτερη λύση και συμβουλή που δίνεται στους γονείς και φροντιστές που έρχονται αντιμέτωποι με καταστάσεις επιθετικότητας είναι η πρόληψη. Πώς γίνεται όμως αυτή;
Κοιτάζοντας τις αιτίες που προκαλούν συνήθως τα ξεσπάσματα (προσοχή, μην συγχέονται με τα meltdowns), το πρώτο και κύριο είναι να προσπαθήσετε να χτίσετε ένα δίαυλο επικοινωνίας με το παιδί σας, είτε έχει λόγο, είτε όχι. Υπάρχουν πολλοί τρόποι επικοινωνίας, τους οποίους μπορείτε να μάθετε και να εφαρμόσετε με το παιδί σας, ανάλογα τις ανάγκες σας και τις δυνατότητές του (για παράδειγμα η PECS, για άτομα χωρίς λόγο). Θα το βοηθήσετε έτσι να εκφράζεται για πράγματα και καταστάσεις που το δυσαρεστούν ή το ευχαριστούν. Εκτός του παραπάνω, μάθετε το παιδί σας μέσα από συγκεκριμένες παρεμβάσεις (για παράδειγμα με κοινωνικές ιστορίες), ότι μπορεί να εκφράζει και με άλλους τρόπους τον θυμό ή την αγανάκτησή του. Μάθετέ του επίσης τεχνικές χαλάρωσης και ηρεμίας, τις οποίες θα μπορεί να χρησιμοποιήσει, αν καταλαβαίνει ότι πάει να βγει εκτός των ορίων του.
Επιπροσθέτως, μέσα από συμπεριφοριστικές παρεμβάσεις - Ε.Α.Σ. (Εφαρμοσμένη Ανάλυση Συμπεριφοράς -  A.B.A.), μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας και τους εαυτού σας να κατανοήστε την συμπεριφορά, ώστε να μπορείτε να την προλαμβάνετε. Σημαντικό στοιχείο εδώ είναι η συνεργασία σας με τον ειδικό ή τους ειδικούς και φυσικά η προσπάθειά σας για εξονυχιστική καταγραφή των γεγονότων που προηγήθηκαν της επιθετικής συμπεριφοράς. Η αρχή αυτή (η προσπάθεια δηλαδή αποσαφήνισης της αιτιότητας μίας συμπεριφοράς), έχει σε πολλές και διαφορικές περιπτώσεις, αποβεί μοναδική και εξαιρετικά αξιόπιστη στην παροχή χρήσιμων πληροφοριών. Κρατήστε λοιπόν ημερολόγιο, έχοντας τα μάτια σας ανοικτά για οτιδήποτε θεωρείτε ότι σχετίζεται, άμεσα ή έμμεσα, με την συμπεριφορά (από τον φωτισμό του δωματίου, μέχρι το πρωινό του παιδιού σας).
Αν το παιδί σας έχει την γνωστική ικανότητα, συζητήστε μαζί του το ενδεχόμενο να πάει σε ατομική θεραπεία για θέματα διαχείρισης θυμού, σε ένα ειδικευμένο ψυχοθεραπευτή. Συζητήστε επίσης με τα άτομα που έρχονται σε επαφή με το παιδί σας, καθώς υπάρχει πιθανότητα να έχουν ανακαλύψει κάτι βοηθητικό, που εσάς σας διαφεύγει.
Μία άλλη τακτική (πιο συνηθισμένη από την ψυχοθεραπεία), που προτείνεται σε γονείς, είναι η φαρμακευτική αγωγή. Η παρέμβαση σε συνδυασμό με συμπεριφοριστικές παρεμβάσεις, δείχνει να είναι εξαιρετικά αποτελεσματική. Η συγκεκριμένη διατροφή επίσης και η άσκηση προτείνονται συχνά, καθώς η πρώτη μπορεί για παράδειγμα, συν τοις άλλοις, να ελέγξει πιθανές αλλεργίες που προκαλούν δυσφορία, ενώ τα οφέλη της δεύτερης, δηλαδή της άσκησης, είναι εξίσου πολλά (π.χ. το παιδί σας εκτονώνει την ενέργειά του και γίνεται πιο συνεργάσιμο και ήρεμο).
Τέλος, καλό είναι να χτίσετε ένα σύστημα κανόνων και συνεπειών, το οποίο θα είναι ξεκάθαρο στο παιδί σας. Θα γνωρίζει έτσι, τί είναι αυτό που το περιμένει σε περίπτωση που υπερβεί τα όρια και το σπουδαιότερο όλων, τί προσδοκάται από αυτό σε κάθε περίπτωση και περίσταση. Η λογική πίσω από τη συμβουλή είναι ότι κάνει το περιβάλλον προβλέψιμο και σταθερό, γεγονός που παρά τις συνέπειες (π.χ. time-out), είναι εξαιρετικά βοηθητικό για το άτομο με αυτισμό.
Κλείνοντας, ενισχύετε πάντα τις θετικές συμπεριφορές του παιδιού σας. Μην τις θεωρείστε δεδομένες ή ότι θα έπρεπε έτσι ή αλλιώς να τις έκανε. Βοηθήστε στο χτίσιμο της αυτοπεποίθησής του, επιβάλλοντας “ποινές” ως συνέπεια της πράξης του παιδιού σας και όχι επειδή το ίδιο το παιδί σας είναι επιθετικό ή ανυπάκουο κλπ. Διαχωρίζετε με αυτό τον τρόπο, το παιδί από την συμπεριφορά, βοηθώντας όχι μόνο το ίδιο, όπως είπαμε και παραπάνω, αλλά και τον εαυτό σας και τα συναισθήματά σας, προς αυτό.