Το φαινόμενο του θερμοκηπίου
.jpg)
Τo φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι μια φυσική διαδικασία. Το χρειαζόμαστε για να διατηρούμε τη Γη μας ζεστή, ώστε να υπάρχει ζωή και ανάπτυξη. Δίχως αυτό, η Γη θα ήταν κρύα περίπου -20 oC, και δεν θα μπορούσε να υπάρχει ζωή. Αντιθέτως, η μέση θερμοκρασία της Γης διατηρείται στο επίπεδο των 15 oC, χάρη στο φαινόμενο αυτό. Τα αέρια του θερμοκηπίου σχηματίζουν ένα 'στρώμα' πάνω από το έδαφος της Γης σε ένα ορισμένο ύψος, ώστε αφού επιτρέψουν να εισέλθει η υπέρυθρη ακτινοβολία του ήλιου, αυτή απορροφάται κατά ένα μέρος από τη Γη και την ατμόσφαιρα.
Εν συνεχεία η υπόλοιπη ακτινοβολία την επανεκπέμπεται η Γη, που ένα τμήμα της φεύγει προς το διάστημα και το υπόλοιπο εγκλωβίζεται από το στρώμα των αερίων του θερμοκηπίου. Ένα μέρος λοιπόν της ηλιακής ακτινοβολίας κατά την είσοδο της, περνά αναλλοίωτη στην ατμόσφαιρα, φτάνει στην επιφάνεια του εδάφους και ακτινοβολείται προς τα πάνω με μεγαλύτερο μήκος κύματος.
Ένα μέρος αυτής απορροφάται από την ατμόσφαιρα, τη θερμαίνει και επανεκπέμπεται στην επιφάνεια του εδάφους. Το στρώμα των αερίων λοιπόν, επιτρέπει τη διέλευση της ακτινοβολίας αλλά ταυτόχρονα την εγκλωβίζει, μοιάζει με τη λειτουργία ενός θερμοκηπίου και ο Γάλλος μαθηματικός Fourier το ονόμασε το 1822 «Φαινόμενο Θερμοκηπίου».
Πυξίδα
Η πυξίδα (compass) (από την αρχαία ελληνική λέξηπυξίς - ίδος, που αρχικά σημαίνει ξύλινο κουτί) ή κοινώς μπούσουλας (από την ιταλική λέξη bussola) είναι όργανο με το οποίο επιτυγχάνεται ο προσανατολισμός του χρήστη, δείχνοντάς του την κατεύθυνση τουΒορρά. Ιδιαίτερα όμως στη ναυσιπλοΐα αποτελεί το σημαντικότερο "ναυτιλιακό βοήθημα" με το οποίο μετρούνται και πραγματοποιούνται τόσο οι πορείες των πλοίων όσο και οι διοπτεύσεις.Επειδή το όργανο αυτό αναπτύχθηκε εξ ανάγκης στη ναυτιλία αλλά και εκ της σημαντικότητάς του σ΄ αυτή ονομάζεται συνηθέστερα ναυτική πυξίδα.Η ναυτική πυξίδα σήμερα διακρίνεται στην μαγνητική πυξίδα (magnetic compass) που βασίζεται στη λειτουργία της μαγνητικής βελόνης και είναι η πλέον διαδεδομένη, στην γυροσκοπική πυξίδα (gyro compass) που βασίζεται στην ταχεία περιστροφή του ελεύθερου γυροσκόπιου με μηδενικό σχεδόν σφάλμα και στην γυρομαγνητική πυξίδα (gyro-magnetic compass) περιορισμένης χρήσης. Από την εποχή που ο άνθρωπος επιδόθηκε στη Nαυτιλία παρατήρησε πως ο Πολικός αστέρας παρέμενε πάντα πλησίον ενός σημείου στον ουρανό του Β. ημισφαιρίου και αυτόν χρησιμοποιούσε για πυξίδα του. Όταν ο Πολικός δεν ήταν ορατός ο ναυτιλλόμενος χρησιμοποιούσε άλλους αστέρες. Η εφεύρεση της μαγνητικής πυξίδας, προ χιλιάδων ετών ίσως, και στη συνέχεια κατά τον 20ό αιώνα της γυροσκοπικής πυξίδας στα πλοία προσφέρουν σήμερα στον ναυτιλλόμενο μια βασική μέθοδο τήρησης πορείας με επιθυμητή ακρίβεια.Η μαγνητική πυξίδα είναι από τα παλαιότερα όργανα στηναυσιπλοΐα που όμως η καταγωγή της δεν είναι απόλυτα ακριβής. Το203 π.Χ. ο Αννίβας όταν αναχώρησε από την Ιταλία λέγεται ότι πλοηγόςτου ήταν κάποιος ονόματι "Pelorus". Ίσως η πυξίδα να ήταν ήδη σε χρήση τότε. Κανένας όμως δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτό με βεβαιότητα. Λέγεται επίσης πως έλκει τη καταγωγή της από την Κίνα, κατ΄ άλλους ότι από εκεί εισήγαγε αυτήν ο Μάρκο Πόλο στην Ιταλία κατά τον 13ο αιώνα. Μια μαγνητική βελόνη επιπλέουσα σε δοχείο ύδατος συνιστούσε την αρχαιότερη πυξίδα.Το 1269 ο Peter Peregrinus στο βιβλίο του "Epistola de Magnete" έγραψε για "την στηριζόμενη επί αξονίσκου επιπλέουσα βελόνη με γραμμή πίστεως" και λέγεται πως ήταν εφοδιασμένη με υποτυπώδεις διόπτρες για λήψη διοπτεύσεων. Η πιστότητα της σημερινής μαγνητικής πυξίδας ανάγεται όμως στο μόλις πρόσφατο παρελθόν. Πριν από 100 περίπου ετών ο Λόρδος Κέλβιντελειοποίησε την μαγνητική πυξίδα η οποία χρησιμοποιείται σήμερα.Τοανεμολόγιο της πυξίδας, κατά την παράδοση χρονολογείται από του14ου αιώνα όταν ο Φλάβιο Τζιόια (Flavio Gioja) από το Αμάλφιπροσάρμοσε τεμάχιο μαγνήτη κάτω από φύλλο χάρτου, όμως αυτό καθ΄ αυτό το ανεμολόγιο είναι αρχαιότερο της πυξίδας καθόσον αποτελούσε τον ανεμοδείκτη των αρχαίων Ελλήνων από την πρώιμη ακόμη ναυσιπλοΐα τους και πολύ - πολύ πριν ακόμη αναγείρουν το 100 π.Χ.τον "Πύργο των Ανέμων" με τις οκτώ πλευρές που είναι και οι κύριες σήμερα κατευθύνσεις του ορίζοντα.
Ηλεκτρομαγνητισμός
.jpg)
Ο Ηλεκρομαγνητισμός είναι ο τομέας της Φυσικής που μελετά τα φαινόμενα που απορρέουν από το ηλεκτρικό φορτίο των σωματιδίων και από την αλληλεπίδραση ηλεκτρικών με μαγνητικών πεδίων. Ο Ηλεκρομαγνητισμός είναι ο τομέας της Φυσικήςπου μελετά τα φαινόμενα που έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με ηλεκτρικά φορτία και πηγές μαγνητικού πεδίου.
Αρχικά πιστεύονταν ότι ο ηλεκτρισμός και ο μαγνητισμός είναι δύο διαφορετικά φαινόμενα μέχρι που ο Oerstedπαρατήρησε ότι όταν πλησίαζε μία πυξίδα σε αγωγό ο οποίος διαρρεόταν από ηλεκτρικό ρεύμα, τότε η μαγνητική της βελόνα προσανατολιζόταν ασυμβάτως κάθετα στον αγωγό. Τότε έγινε κατανοητό ότι δεν επρόκειτο για δύο διαφορετικά φαινόμενα, αλλά για ένα: τον ηλεκτρομαγνητισμό. Η ενοποίηση των δύο αυτών φαινομένων έγινε από τονMaxwell με τις τέσσερις περίφημες που έκτοτε φέρουν το όνομά του (εξισώσεις του Maxwell). Συνδυάζοντας κατάλληλα τις εξισώσεις του Maxwell καταλήγουμε στη δημιουργία κυμάτων ηλεκτρομαγνητικής φύσης. Αυτές οι κυματικές εξισώσεις που παίρνουμε για το ηλεκτρικό και το μαγνητικό πεδίο καταδεικνύουν ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα έχουν ταχύτητα ίση με αυτήν της ταχύτητας του φωτός. Αυτό ήταν και το πρώτο πράγμα που μας έκανε να πιστέψουμε ότι το φως είναι ηλεκτρομαγνητικό κύμα (για το ότι ήταν και κύμα είχαμε ήδη στοιχεία).
Η κυματική εξίσωση που έβγαινε από τις εξισώσεις του Maxwell δεν ικανοποιούσε την Γαλλιλαϊκή συμμετρία, δηλαδή τους μετασχηματισμούς του Γαλλιλαίου. Η ανάγκη εύρεσης ενός μετασχηματισμού που θα ικανοποιεί τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα οδήγησε στην εύρεση των λεγόμενων μετασχηματισμών Lorentz και στο ανώτατο όριο ταχύτητας του φωτός λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της ειδικής σχετικότητας που έθεσε ο Einstein.
Το κάπνισμα
Σημαντικές πληροφορίες για το κάπνισμα
Το κάπνισμα του τσιγάρου είναι η πιο διαδεδομένη μορφή κατανάλωσης του καπνού. Πρόκειται για μια συνήθεια που σε αρχικό στάδιο «ξαφνιάζει» και αναστατώνει τον ανθρώπινο οργανισμό. Ανάμεσα στις περίπου 4.000 ουσίες που ο οργανισμός των καπνιστών λαμβάνει με το κάπνισμα, εμπεριέχονται βλαβερές και καρκινογόνες ουσίες όπως η γνωστή σε όλους μας πίσσα, η νικοτίνη, αμμωνία, ασετόν (ναι, σαν αυτό που βάζουν οι γυναίκες στα νύχια!) καθώς επίσης και μονοξείδιο του άνθρακα ή ουσίες που χρησιμοποιούνται για την διατήρηση του κουφαριού των νεκρών! Με το κάπνισμα λοιπόν, ο ανθρώπινος οργανισμός αρχικά δυσκολεύεται να συνηθίσει τις ξένες (βλαβερές) ουσίες που εμπεριέχει ο καπνός (και που εισέρχονται στον οργανισμό των καπνιστών κυρίως με το κάπνισμα του τσιγάρου). Με το πέρασμα του καιρού, ο ανθρώπινος οργανισμός αναγκάζεται να συμβιβαστεί και στην συνέχεια να αποδεχτεί όλο και περισσότερο τον καπνό (μαζί με τις βλαβερές επιπτώσεις που ο καπνός επιφέρει φυσικά!). Παράλληλα, η πράξη του καπνίσματος αρχίζει να δημιουργεί εθισμό και κατά συνέπεια ο ίδιος ο καπνιστής πιστεύει πως ο οργανισμός του χρειάζεται το κάπνισμα! Παρόλο που οι περισσότεροι καπνιστές φτάνουν στο σημείο να θεωρούν το τσιγάρο «απαραίτητο», είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε πως ο μόνος λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι το γεγονός πως οι ίδιοι οι καπνιστές (και κατά συνέπεια οι οργανισμοί τους) πλέον είναι εθισμένοι στο κάπνισμα (ως πράξη) καθώς επίσης και στις βλαβερές ουσίες του καπνού. Το κάπνισμα αποτελεί κύριο παράγοντα στην εμφάνιση σοβαρών ασθενειών που μπορούν να προκαλέσουν ακόμα και τον θάνατο! Αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που διαβάσατε την φράση «Το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία» ή «Το κάπνισμα σκοτώνει»;
Χειμερία νάρκη - θερινή νάρκη
Χειμερία νάρκη
Κατά τη χειμερία νάρκη, ο μεταβολισμός των ζώων επιβραδύνεται και η θερμοκρασία του σώματός τους μειώνεται αισθητά . Η χειμερία νάρκη αρχίζει όταν ο καιρός κρυώνει και η αναζήτηση τροφής είναι πολύ δυσχερής, ενώ η θερμοκρασία του σώματος των θηλαστικών διατηρείται στο συνηθισμένο επίπεδο που όμως μπορεί και να φθάσει τους 0° (όπως στη περίπτωση των χάμστερς), ή να φθάσει ακόμη και στη θερμοκρασία περιβάλλοντος (π.χ. νυχτερίδες).
Θερινή νάρκη
Κατά τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού πολλά ημερόβια ερπετά αλλάζουν τις συνήθειές του και κατά τη διάρκεια της ημέρας πέφτουν σε μια θερινή νάρκη και δραστηριοποιούνται κατά το σούρουπο ή και το βράδυ. Κάποια ερπετά περιέρχονται στη θερινή νάρκη ώστε να μην υποφέρουν έντονα από τις υψηλές θερμοκρασίες, να μην γίνονται εύκολα στόχος αρπακτικών και αναγκάζονται έτσι να χάνουν ενέργεια αλλά και για να περιορίσουν τη σπατάλη σωματικών υγρών.
Χειμερία νάρκη
Με τον όρο χειμερία νάρκη χαρακτηρίζεται μια κατάστασης μακράς ύπνωσης στην οποία και περιέρχονται πολλά ζώα κατά τη διάρκεια του Χειμώνα, και ιδιαίτερα εκείνα που ζουν σε ψυχρότερα γεωγραφικά πλάτη.
Μερικά θηλαστικά (π.χ. οι σκαντζόχοιροι) εύκρατων και αρκτικών περιοχών και πολλά ψάρια [1],ερπετά και αμφίβια περιέρχονται σε αυτήν την κατάσταση. Κατά τη χειμερία νάρκη, ομεταβολισμός των ζώων αυτών επιβραδύνεται και η θερμοκρασία του σώματός τους μειώνεται αισθητά.
Γενικά η χειμερία νάρκη αρχίζει όταν ο καιρός κρυώνει και η αναζήτηση τροφής είναι πολύ δυσχερής, ενώ η θερμοκρασία του σώματος των θηλαστικών διατηρείται στο συνηθισμένο επίπεδο που όμως μπορεί και να φθάσει τους 0° (όπως στη περίπτωση των χάμστερς), ή να φθάσει ακόμη και στη θερμοκρασία περιβάλλοντος (π.χ. νυχτερίδες).
Τα ζώα που πέφτουν σε χειμερία νάρκη εξ ανάγκης είναι μέσου μεγέθους, επειδή ακριβώς αυτά μπορούν να έχουν αρκετό απόθεμα τροφής, χωρίς πολύ μεγάλη επιφάνεια σώματος από την οποία να χάνουν θερμότητα.
Επειδή η θερμοκρασία του σώματός στις αρκούδες δεν πέφτει και μπορεί έτσι εύκολα να ξυπνήσουν από τον χειμωνιάτικο ύπνο τους, θεωρείται ότι δεν πέφτουν σε χειμερία νάρκη αλλά σε μια μορφή ύπνου[2], η οποία αναφέρεται ως χειμέριος ύπνος[3]. Όμως αναφέρεται πολύ συχνά, αν και όχι ορθά, η κατάσταση ύπνωσης της αρκούδας ως χειμερία νάρκη [4].
Στις εύκρατες περιοχές η άνοδος της θερμοκρασίας μέσα στο καταχείμωνο μπορεί να διακόψει προσωρινά τη χειμερία νάρκη αρκετών ζώων και κυρίως των ερπετών.
Θερινή νάρκη
Κατά τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού πολλά ημερόβια ερπετά αλλάζουν τις συνήθειές του και κατά τη διάρκεια της ημέρας πέφτουν σε μια θερινή νάρκη και δραστηριοποιούνται κατά το σούρουπο ή/και το βράδυ. Κάποια ερπετά περιέρχονται στη θερινή νάρκη -γνωστή στα αγγλικά ως aestivation- ώστε να μην υποφέρουν έντονα από τις υψηλές θερμοκρασίες, να μην γίνονται εύκολαστόχος αρπακτικών και αναγκάζονται έτσι να χάνουν ενέργεια αλλά και για να περιορίσουν τη σπατάλη σωματικών υγρών. Άλλα ερπετά επίσης μπορεί να πέσουν σε αυτή τη θερινή νάρκη διότι η τροφή που προτιμούν, ενδεχομένως να μην είναι αρκετή για αυτή την περίοδο κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια που τα ερπετά περιέρχονται σε αυτή τη θερινή νάρκη -και αναλόγως του είδους- βρίσκονται κάτω από φυλλώματα δέντρων, θάμνων ή χωμένα μέσα σε λαγούμια. Οι ρυθμοί του σώματός τους επιβραδύνονται όπως και οι χτύποι της καρδιάς και τα ερπετά έτσι διατηρούν σημαντικά αποθέματα ενέργειας. Σε θερινή νάρκη περιέρχονται διάφορα ερπετά, αμφίβια (υδρόβια ή μη) και αρθρόποδα -όπως τα σαλιγκάρια κατά τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού- ενώ το μοναδικό είδος θηλαστικού που περιέρχεται σε θερινή νάρκη είναι ο Λεμούριος της Μαδαγασκάρης με την παχιά ουρά.
Αποδημητικά πουλιά!
Κάθε χρόνο πολλά είδη πουλιών μεταναστεύουν. Ακολουθούν το πανάρχαιο δρομολόγιό τους από το Νότο προς το Βορρά την άνοιξη και το αντίθετο το φθινόπωρο. Είναι τα αποδημητικά πουλιά.
Με τον ερχομό του χειμώνα, η ανεύρεση τροφής(σπόροι, έντομα) γίνεται πολύ δύσκολη. Οι μέρες μικραίνουν και τα πουλιά έχουν λιγότερες ώρες στη διάθεσή τους για να αναζητήσουν τροφή. Για να αποφύγουν το βαρύ χειμώνα, πετούν προς τις νότιες ζεστές χώρες όπου η τροφή είναι άφθονη. Εκεί ξεχειμωνιάζουν. Την άνοιξη επιστρέφουν στην "πατρίδα" τους όπου ζευγαρώνουν, φωλιάζουν, γεννούν αυγά και μεγαλώνουν τα μικρά τους.
| |
Η διαδρομή της μετανάστευσης κάθε άλλο παρά εύκολη και ομαλή είναι. Διαρκεί μέρες ολόκληρες, αφού τα πουλιά έχουν να διανύσουν δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα πετώντας συνήθως με 30-
Άλλα προτιμούν να ταξιδεύουν τη νύχτα για λόγους ασφάλειας, ενώ άλλα πετούν ασταμάτητα μέρα νύχτα, οπότε τρώνε και κοιμούνται στον αέρα. | |
Ορισμένα πουλιά μπορούν να διανύσουν 2-
Τα περισσότερα είδη πουλιών πετούν πολύ ψηλά κατά τη μετανάστευση κι έτσι δύσκολα τα βλέπουμε. Για ένα τόσο κουραστικό ταξίδι απαιτείται, φυσικά, μεγάλη ποσότητα ενέργειας, την οποία τα πουλιά παίρνουν από το λίπος που έχουν συγκεντρώσει από πριν στο σώμα τους. Πολλές φορές αυτό το λίπος διπλασιάζει το βάρος τους! Αυτό που κυρίως καθοδηγεί τα πουλιά προς το Νότο και πίσω πάλι στον τόπο που γεννήθηκαν είναι το ένστικτο τους. | |
Πολλά πουλιά έχουν την ικανότητα να "διαβάζουν" το χάρτη του ουρανού σαν τους παλιούς ναυτικούς, ακολουθώντας τον ήλιο, τα αστέρια και τη σελήνη. Έχει επίσης αποδειχθεί πως τα πουλιά αναγνωρίζουν τα μέρη από τα οποία περνούν βάζοντας -όπως κι εμείς- χαρακτηριστικά "σημάδια" στο μυαλό τους: βουνά, ποτάμια, λίμνες κ.ά. Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα πουλιά έχουν μία μαγνητική αίσθηση και χρησιμοποιούν το μαγνητικό πεδίο της Γης ως οδηγό.
|
Λένε για τον πελαργό ή λελέκι πως φέρνει χαρά και ευτυχία στο σπίτι που θα χτίσει τη φωλιά του. Φέρνει… τα μωρά, γυρίζει πίσω τον ξενιτεμένο και προστατεύει από τη φωτιά!
Το αγαπημένο πουλί του Σοφοκλή και του Αριστοφάνη φτάνει στην Ελλάδα το Μάρτιο και φεύγει τον Αύγουστο, για να χειμωνιάσει στην Αφρική. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, οι πελαργοί διανύουν αποστάσεις έως και | |
Τρέφονται με σκουλήκια, φίδια, σαύρες, βατράχια, αρουραίους, ποντίκια αλλά και έντομα, όπως ακρίδες και γρύλοι. Γεννούν 3-5 λευκά αυγά, τα οποία κλωσούν για ένα μήνα. Οι πελαργοί είναι πολύ στοργικοί γονείς. Στέκουν μέσα στη φωλιά-συνήθως στο ένα πόδι- και προστατεύουν τα μικρά τους από τη βροχή και το δυνατό ήλιο με τις φτερούγες τους.
   | |
Φωτοσύνθεση
Φωτοσύνθεση
Φωτοσύνθεση είναι η διαδικασία κατά την οποία τα πράσινα φυτά και ορισμένοι άλλοι οργανισμοί μετασχηματίζουν την φωτεινή ενέργεια σε χημική. Κατά την φωτοσύνθεση στα φυτά η φωτεινή ενέργεια δεσμεύεται και χρησιμοποιείται για τη μετατροπή διοξειδίου του άνθρακα και νερού σε οξυγόνο και ενεργειακά πλούσιες οργανικές ενώσεις, κυρίωςυδατάνθρακες.[1]
Η φωτοσύνθεση είναι σημαντικότατη και ιδιαίτερα πολύπλοκη βιολογική διεργασία, μέσω της οποίας οι φωτοσυνθετικοί οργανισμοί χρησιμοποιώντας φωτεινή ενέργεια, διοξείδιο του άνθρακα και νερό παράγουν τα απαραίτητα για τη θρέψη τους συστατικά. Τα χλωροφυλλούχα φυτά έχουν την ικανότητα να μετατρέπουν το διοξείδιο του άνθρακα και το νερό σε οργανικές ουσίες, όπως γλυκόζη, απαραίτητες για την ανάπτυξη και τη συντήρησή τους. Η φωτοσυνθετική αυτή διεργασία γίνεται με την ενέργεια του ηλιακού φωτός. Η χημική αντίδραση της φωτοσύνθεσης, λεγόμενη και αντίδραση φωτοσύνθεσης είναι:
6CΟ2 + 12Η2Ο → C6Η12Ο6 + 6O2 + 6Η2Ο + 674 θερμίδες.
Η παρά πάνω αντίδραση μπορεί ασφαλώς να απλοποιηθεί από χημικής πλευράς. Από βιοχημικής όμως αυτό δεν είναι ορθό, επειδή η απλοποιημένη αντίδραση θα έδειχνε ότι το ελεύθερο οξυγόνο θα προερχόταν εξ ημισείας από το CO2 και το Η2Ο ενώ, όπως θα δούμε, το οξυγόνο προέρχεται αποκλειστικά από την φωτόλυση του Η2Ο.
Στην πραγματικότητα όμως η φωτοσύνθεση γίνεται σε στάδια και με μια σειρά πολύπλοκων χημικών αντιδράσεων, που συνοψίζονται στο πιο πάνω σχήμα. Το σημείο του κυττάρου, όπου γίνονται οι αντιδράσεις αυτές, είναι οι χλωροπλάστες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Άφησέ μου το σχόλιο!!!